ابتدابهساکن
اصطلاح ابتدابهساکن در زبان فارسی به معنای انجام کاری بدون پیشزمینه، مقدمهچینی یا آمادگی قبلی است. این عبارت زمانی به کار میرود که فردی بدون در نظر گرفتن شرایط پیشین یا بدون طی کردن مراحل معمول، مستقیماً سراغ اصل مطلب میرود یا تصمیمی را بدون مشورت و تامل طولانی اتخاذ میکند.
ریشه این عبارت به ساختار زبانی عربی بازمیگردد که در متون ادبی و حقوقی فارسی نیز جایگاه ویژهای پیدا کرده است. در کاربردهای امروزی، این اصطلاح اغلب برای توصیف اقداماتی به کار میرود که فرد بدون توجه به سوابق یک موضوع یا بدون داشتن طرح و نقشهای مشخص، ناگهان دست به عملی میزند. استفاده از این تعبیر در متون رسمی و محاورهای، به کلام غنای بیشتری میبخشد و نشاندهنده نوعی قاطعیت یا گاهی شتابزدگی در رفتار است.