ابیخ
ابیخ در زبان فارسی به معنای آب بسیار سرد و یخزده است. این واژه که از ترکیب دو کلمه آب و یخ ساخته شده، در متون کهن فارسی برای توصیف آبی به کار میرفته که به دلیل سرمای شدید، دمایی نزدیک به نقطه انجماد داشته است.
استفاده از این واژه در ادبیات کلاسیک ایران، اغلب برای القای حس خنکی مطبوع در روزهای گرم تابستان یا توصیف سرمای طاقتفرسای زمستانهای کوهستانی رایج بوده است. امروزه اگرچه کاربرد این کلمه در گفتار روزمره کمتر شده، اما همچنان به عنوان توصیفی شاعرانه و دقیق برای آبی که بسیار خنک و گواراست، در متون ادبی شناخته میشود.