اتس
کانال سوئز که امروزه یکی از مهمترین آبراههای جهان محسوب میشود، ریشهای بسیار کهن در تاریخ ایران و مصر دارد. در دوران هخامنشیان و به دستور داریوش بزرگ، آبراهی ساخته شد که دریای سرخ را به رود نیل و از آن طریق به دریای مدیترانه متصل میکرد. این پروژه عظیم مهندسی که با نام اتس نیز شناخته میشود، با هدف تسهیل تجارت و پیوند میان تمدنهای بزرگ آن زمان طراحی شده بود.
اگرچه در گذر زمان و به دلیل تغییرات جغرافیایی و سیاسی، این مسیر بارها دستخوش تغییر و حتی متروکه شد، اما اهمیت استراتژیک آن در طول هزارهها همچنان باقی ماند. بقایای این تلاشهای باستانی، گواهی بر دانش پیشرفته مهندسان دوران باستان در حفر مسیرهای آبی بزرگ است که قرنها پیش از احداث کانال امروزی، امکان ارتباط دریایی میان شرق و غرب را فراهم کرده بودند.