اخز
واژه اخز در زبان پارسی به معنای به چنگ آوردن، ستاندن و به دست آوردن چیزی است. این اصطلاح که ریشهای عربی دارد، در متون کهن ادب پارسی و نوشتههای دیوانی و حقوقی فراوان به کار رفته است و معمولاً به عمل دریافت کردن حق، مال یا امتیازی اشاره دارد.
در کاربردهای سنتی، این واژه بیشتر در معنای پذیرفتن، فراگرفتن علم یا دریافت وجه و کالا دیده میشود. برای نمونه، در کتب تاریخی و فقهی، عبارت اخز حقوق یا اخز علم به معنای دریافت حقوق و یادگیری دانش به کار رفته است که نشاندهنده گستره کاربرد آن در گذشته است.
این کلمه به دلیل داشتن حروف کوتاه و ساختار فشرده، یکی از واژههای پرکاربرد در معماهای واژهای و جدولهای کلمات متقاطع است. علاقهمندان به حل جدول معمولاً با دیدن مفاهیمی چون دریافت کردن و ستاندن، به یاد این واژه دوحرفی کهن میافتند.