اداپتاسیون
اداپتاسیون یا سازشپذیری، فرآیندی حیاتی است که در آن موجودات زنده، ساختارها یا رفتارهای خود را برای بقا در محیطهای متغیر تغییر میدهند. این پدیده در زیستشناسی به تغییرات تکاملی اشاره دارد که طی نسلهای متمادی در یک گونه رخ میدهد تا توانایی آنها برای یافتن غذا، فرار از شکارچیان یا تحمل شرایط اقلیمی سخت افزایش یابد.
این مفهوم تنها به دنیای جانوران محدود نمیشود و در حوزههای دیگر نیز کاربرد دارد. در روانشناسی، این اصطلاح به توانایی ذهن انسان برای عادت کردن به شرایط جدید یا رویدادهای غیرمنتظره گفته میشود. در واقع، هرچه یک موجود یا سیستم بتواند خود را با تغییرات پیرامونش بهتر تطبیق دهد، شانس بیشتری برای ماندگاری و پیشرفت در مسیر زندگی خواهد داشت.