اربط
واژه اربط در زبان عربی به معنای محکمتر و استوارتر بودن است و به عنوان صفت تفضیلی از ریشه ربط به کار میرود. این کلمه در متون کهن و ادبیات فارسی به ویژه در اشعار و نثرهای متأثر از زبان عربی برای بیان شدتِ پیوند و اتصال میان دو یا چند پدیده استفاده شده است.
در کاربرد زبانی، اربط به حالتی اشاره دارد که یک موضوع از جهتی خاص، پیوستگی و استحکام بیشتری نسبت به موضوع دیگر داشته باشد. اگرچه این کلمه امروزه در گفتار روزمره کمتر به کار میرود، اما در متون فلسفی و کلامی برای تبیین روابط علت و معلولی و پیوندهای منطقی میان مفاهیم، جایگاه ویژهای دارد و نمادی از دقت در برقراری ارتباط میان اجزای یک استدلال است.