امیرکبیر
میرزا تقیخان فراهانی که بیشتر با لقب امیرکبیر شناخته میشود، یکی از برجستهترین سیاستمداران و اصلاحگران تاریخ ایران در دوره قاجار است. او که در دوران ناصرالدینشاه به مقام صدراعظمی رسید، در مدت کوتاه صدارت خود تلاش کرد با ایجاد اصلاحات ساختاری در زمینههای اداری، نظامی، آموزشی و اقتصادی، ایران را در مسیر پیشرفت و نوسازی قرار دهد.
مهمترین میراث او که هنوز هم به عنوان نمادی از خردورزی شناخته میشود، تأسیس مدرسه دارالفنون است. امیرکبیر با دوراندیشی، این مرکز آموزشی را برای آموزش علوم نوین و تربیت متخصصان ایرانی بنیان نهاد تا کشور را از وابستگی به بیگانگان بینیاز کند. نظم و انضباط او در اداره امور کشور و مبارزه بیامان با فساد، از او چهرهای ماندگار و محبوب در حافظه تاریخی ملت ایران ساخته است.