انکرالاصوات
واژه انکرالاصوات ترکیبی از دو بخش «انکر» به معنای ناشناخته، منکر یا ناپسند و «اصوات» جمع صوت به معنای صداها است. این اصطلاح در ادبیات و گفتار عامیانه برای توصیف صداهای بسیار بلند، ناهنجار، درشت و ناموزون به کار میرود که شنیدن آنها برای گوش انسان آزاردهنده و ناخوشایند است.
در کاربردهای روزمره، این صفت معمولاً برای توصیف صداهای بلند و نامعمولی استفاده میشود که هیچگونه هارمونی یا ریتم خوشایندی ندارند؛ مانند فریادهای خشن، صدای کشیده شدن اشیاء فلزی روی یکدیگر یا هر صوت درهمبرهم و آزاردهندهای که آرامش محیط را بر هم بزند. ریشه این ترکیب نشاندهنده تاثیر منفی و ناخوشایند اینگونه صداها بر روی سیستم شنوایی و اعصاب است.
اینگونه واژههای توصیفی و ترکیبات خاص عربی در زبان فارسی، ابزارهای قدرتمندی برای تصویرسازی دقیقتر حالات و پدیدهها هستند. مواجهه با چنین کلماتی در جدولهای کلمات و بازیهای واژهای، علاوه بر اینکه چالش جذاب برای یادآوری گنجینه واژگان محسوب میشود، فرصتی است تا با ریشه و کاربرد دقیق اصطلاحات کمتر رایج در ادبیات نوشتاری و گفتاری بیشتر آشنا شویم.