باور
باور به معنای پذیرش ذهنی یک موضوع به عنوان حقیقت است. این مفهوم در روانشناسی و فلسفه، پایه و اساس شکلگیری شخصیت و تصمیمات انسان را تشکیل میدهد. باورها مانند فیلترهایی عمل میکنند که ما جهان پیرامون خود را از دریچه آنها میبینیم و تفسیر میکنیم.
این اعتقادات در طول زمان بر اثر تجربیات شخصی، آموزشها و محیط اجتماعی در ذهن ما نهادینه میشوند. زمانی که یک باور با واقعیتهای بیرونی یا تجربیات جدید در تضاد قرار میگیرد، ممکن است دچار تزلزل شود. فرآیند بازنگری در باورهای قدیمی و جایگزینی آنها با دیدگاههای منطقیتر، یکی از مهمترین گامها در مسیر رشد فکری و پختگی انسان به شمار میرود.