بساطت
بساطت در لغت به معنای سادگی، یکتایی و عاری بودن از پیچیدگی است. این مفهوم در فلسفه و عرفان جایگاه ویژهای دارد و به حالتی اشاره میکند که در آن یک پدیده یا موجود، از اجزا و ترکیبات مختلف تشکیل نشده باشد. در واقع، چیزی که بسیط است، تجزیهناپذیر محسوب میشود و ماهیتی واحد دارد.
در کاربردهای روزمره، این واژه برای توصیف بیآلایشی و دوری از تجملات نیز به کار میرود. وقتی از بساطت در رفتار یا سبک زندگی سخن میگوییم، به معنای بازگشت به اصل خویش و رها کردن زوائد غیرضروری است که ذهن و زندگی را درگیر پیچیدگیهای دستوپاگیر میکند. این ویژگی در هنر نیز به معنای رسیدن به اوج زیبایی در عین سادگی است.