بستو
بستو یکی از ظروف سنتی و سفالین در فرهنگ ایران است که از دیرباز برای نگهداری و ذخیره مواد غذایی مورد استفاده قرار میگرفته است. این ظرف که معمولاً بدنهای شکمدار و دهانهای نسبتاً تنگ دارد، با هدف حفظ کیفیت و ماندگاری مواد خوراکی طراحی شده است.
در گذشته از بستو برای نگهداری انواع ترشی، حبوبات، روغن و حتی لبنیات استفاده میکردند. طراحی خاص این کوزه به گونهای بود که با استفاده از درپوشهای مخصوص، از ورود هوا و آلودگی به درون آن جلوگیری میشد و شرایطی خنک و تاریک را برای مواد غذایی فراهم میکرد. امروزه اگرچه ظروف پلاستیکی و فلزی جایگزین بسیاری از ابزارهای سنتی شدهاند، اما بستو همچنان به عنوان نمادی از هنر سفالگری و فرهنگ نگهداری مواد غذایی در خانههای ایرانی شناخته میشود.