بقراول
واژه بقراول در ادبیات و تاریخ ایرانزمین به معنای جلودار، پیشاهنگ و دیدهبان لشکر است. در گذشته و به ویژه در ساختار نظامی دورههای مختلف تاریخی، به گروهی از سواران زبده و باهوش اطلاق میشد که پیش از حرکت اصلی سپاه، راه را بررسی کرده و از کمینگاههای احتمالی دشمن آگاه میشدند تا امنیت نیروی اصلی را تضمین کنند.
رییشه این واژه ترکی است و کاربرد فراوانی در متون کهن تاریخی و شعر فارسی دارد. شاعران کلاسیک ایران گاهی از این اصطلاح برای توصیف اولین پرتوهای نور خورشید یا ستارههای پیشآهنگ بامداد نیز بهره بردهاند که به زیبایی مفهوم جلوداری و پیش قدم بودن را به تصویر میکشد.
آشنایی با چنین واژههای اصیلی علاوه بر افزایش گنجینه لغات فارسی، در حل جدولهای کلمات و معماهای واژهای نیز بسیار کارآمد است. بقراول به عنوان یک کلمه خاص و کهن، یکی از آن اصطلاحات شیرینی است که برخورد با آن در سرگرمیهای ذهنی، اطلاعات عمومی مخاطب را درباره اصطلاحات نظامی کهن ارتقا میدهد.