بیبدیل
بیبدیل در زبان فارسی به معنای چیزی است که نمونه، مانند و همتایی برای آن وجود ندارد. این واژه از ترکیب «بی» به معنای بدون و «بدیل» به معنای جایگزین یا بدل ساخته شده است و برای توصیف پدیدهها، آثار هنری یا ویژگیهای انسانی که در نوع خود یگانه و تکرارنشدنی هستند، به کار میرود.
در ادبیات و فرهنگ ایران، این صفت اغلب برای ستایش شاهکارهای هنری، مهارتهای خاص یا صفات برجسته اخلاقی استفاده میشود. وقتی چیزی را بیبدیل مینامیم، در واقع بر ارزش والای آن تاکید داریم که به دلیل کیفیت خاص یا شرایط خلقش، هیچ اثر دیگری نمیتواند جای خالی آن را پر کند یا با آن برابری کند.