تأدیه
واژه تأدیه در زبان فارسی به معنای گزاردن، پرداخت کردن و به انجام رساندن تعهدات مالی یا قانونی است. این اصطلاح بیشتر در متون حقوقی، اداری و اقتصادی کاربرد دارد و معمولاً زمانی به کار میرود که فردی بخواهد دین، وام یا بدهی قانونی خود را به طور کامل تسویه کند.
رییشه این واژه عربی است و در ادبیات دیوانسالاری و حقوقی ایران پیشینهای طولانی دارد. در نظامهای حقوقی و قضایی، تأدیه دین از اهمیتژ ویژهای برخوردار است، زیرا نشاندهنده حسن نیت مدیون در بازگرداندن حقوق دائن یا طلبکار است و گاهی شامل پرداخت خسارت تأخیر تأدیه نیز میشود.
این اصطلاح حقوقی و کاربردی به دلیل اختصار و معنای دقیق خود، گاهی در معماها، جدولهای کلمات متقاطع و بازیهای واژگانی به عنوان پاسخی برای مفهوم پرداخت دین و دینداری مطرح میشود و آشنایی با آن به افزایش دایره واژگان حقوقی کمک میکند.