تزکیه نفس
تزکیه نفس در لغت به معنای پاکیزه ساختن روح و جان از آلودگیها و رذایل اخلاقی است. این مفهوم در آموزههای اخلاقی و عرفانی جایگاه ویژهای دارد و به معنای تلاش آگاهانه فرد برای کنار گذاشتن صفات ناپسند و جایگزینی آنها با فضایل انسانی و معنوی است.
در مسیر تزکیه، فرد با خودشناسی و مراقبت از رفتارهای خود، سعی میکند تا زنگارهای غفلت را از قلب بزداید. این فرآیند تنها به معنای دوری از گناه نیست، بلکه به معنای رسیدن به آرامش درونی و شکوفایی استعدادهای متعالی انسان است که در نهایت منجر به کمال اخلاقی و نزدیکی به حقیقت میشود.