جانها
واژه جانها در زبان فارسی به معنای روانها یا موجودیتهای غیرمادی است که حیات و هستی یک جاندار به آن وابسته است. در فرهنگ و ادبیات کهن ایران، این مفهوم با مفاهیمی همچون نفس و روح گره خورده و اغلب به عنوان جوهرهای الهی در کالبد انسان در نظر گرفته شده است که پس از مرگ، راهی سفری دیگر میشود.
در دنیای هنر و ادبیات، از این واژه برای اشاره به عمق وجودی انسان و احساسات متعالی استفاده میشود. بسیاری از شاعران بزرگ فارسیزبان، جان را سرچشمه آگاهی و پیوند میان انسان و جهان هستی دانستهاند. همچنین در کاربردهای امروزی، این عبارت نمادی از ارزش زندگی و محافظت از حیات در برابر خطرات است که در ضربالمثلها و گفتارهای روزمره نیز به وفور دیده میشود.