خطبا
خطبا جمع واژه خطیب و در زبان فارسی به کسانی اطلاق میشود که در مجالس گوناگون مذهبی، سیاسی یا اجتماعی به ایراد سخنرانی و بیان مواضع میپردازند. هنر خطابه از دیرباز جایگاه ویژهای در فرهنگ و ادبیات مشرقزمین داشته و توانایی کلامی و نفوذ بیان، از ویژگیهای بارز این افراد به شمار میرفته است. در متون کهن پارسی و عربی، این عنوان بیشتر برای سخنرانان مذهبی، بهویژه امامان جمعه و جماعت که خطبههای نماز را ایراد میکنند، به کار رفته است.
در طول تاریخ، خطبا نقش بسیار مهمی در هدایت افکار عمومی، آگاهیبخشی به جامعه و ترویج فضائل اخلاقی داشتهاند. استفاده از آرایههای ادبی، استدلالهای منطقی و کلام تاثیرگذار از ابزارهای اصلی یک سخنران برجسته بوده تا بتواند مخاطبان خود را مجذوب کند. امروزه نیز این واژه یادآور اهمیت سخنوری و قدرت کلام در انتقال مفاهیم عمیق انسانی و اجتماعی است.
این واژه اصیل و باسابقه گاه در سرگرمیهای ذهنی و معماهای واژهای مورد استفاده قرار میگیرد و دوستداران جدولهای کلمات برای تکمیل خانههای خالی، به این جمعمکسر نیاز پیدا میکنند. آشنایی با چنین واژگانی علاوه بر تقویت دایره لغات، ارتباط با متون کهن و اصطلاحات اصیل زبان فارسی را زنده نگه میدارد.