دهکیا
واژه دهکیا در ادبیات و فرهنگ سنتی ایران، به معنای دهقانان، روستاییان و ساکنان روستاها به کار رفته است. این اصطلاح ریشه در ساختار اجتماعی کهن ایران دارد و به افرادی اشاره میکند که به کار کشاورزی و دامداری در مناطق روستایی مشغول بودهاند و بخش مهمی از چرخه اقتصادی و تولیدی جامعه را تشکیل میدادند.
در متون کهن پارسی و شعر شاعران بزرگ ایران زمین، نام دهکیا و دهقانان به نیکی یاد شده است؛ چرا که این قشر از جامعه حافظان فرهنگ بومی، سنتهای دیرینه و اصالتهای سرزمین ایران بودهاند. بررسی این واژه ما را با ابعاد گوناگون زندگی روستایی و اصطلاحات کهن زبان فارسی بیشتر آشنا میکند.
اینگونه واژههای اصیل و کهن اغلب در جدولهای کلمات متقاطع، معماهای واژهای و بازیهای فکری جایگاه ویژهای دارند و به عنوان پلی میان نسل امروز و گنجینه واژگان سنتی زبان فارسی عمل میکنند.