راهزنی
راهزنی یکی از جرایم قدیمی در تاریخ جوامع بشری است که از دیرباز امنیت مسیرهای تجاری و کاروانروها را تهدید میکرد. در گذشتههای دور، کسانی که در بیابانها، گردنههای کوهستانی و مسیرهای دورافتاده کمین میکردند تا اموال مسافران و بازرگانان را به یغما ببرند، راهزن نامیده میشدند. این افراد معمولاً با استفاده از سلاح و ایجاد رعب و وحشت، کنترل مسیر را به دست میگرفتند.
در ادبیات و تاریخ ایران، واژه راهزنی اغلب با مفاهیمی همچون ناامنی جادهها و تلاش حکومتها برای برقراری نظم گره خورده است. با گسترش شهرنشینی، بهبود سیستمهای حملونقل و افزایش نظارتهای انتظامی، این پدیده به شکل سنتی خود در بسیاری از نقاط جهان از بین رفته است. امروزه در حقوق کیفری، راهزنی به عنوان یکی از جرایم علیه امنیت عمومی شناخته شده و با مجازاتهای سنگینی روبرو است.