راو
واژه راو در زبان فارسی صورت کوتاه شده و کهنتری از کلمه راوی است که در متون ادبی و اشعار قدیمی برای توصیف کسی به کار میرود که قصهای را بازگو میکند یا خبری را از گذشته نقل میکند. این واژه به ویژه در سبکهای کهن یا شعر کلاسیک برای رعایت وزن و آهنگ کلام جایگزین واژه اصلی شده است.
در فرهنگ روایی و سنتهای شفاهی، راو به شخصی اشاره دارد که مسئولیت حفظ و انتقال داستانها، حماسهها و وقایع تاریخی را از نسلی به نسل دیگر بر عهده داشته است. این نقش در گذشته اهمیت بسیاری داشت، چرا که بسیاری از تاریخ و ادبیات یک ملت، تنها از طریق همین نقلقولها و بازگوییهای شفاهی ماندگار میشدند.