ربود
واژه ربود در زبان فارسی به معنای گرفتن چیزی از کسی به صورت ناگهانی، پنهانی یا با زور است. این فعل که ریشه در بن ماضی ربودن دارد، در متون ادبی و کلاسیک فارسی بسیار پرکاربرد بوده و اغلب برای توصیف عمل سلب مالکیت یا برداشتن چیزی بدون اجازه مالک به کار میرود.
علاوه بر معنای مادی و فیزیکی، این واژه در ادبیات فارسی کاربرد استعاری عمیقی نیز دارد. برای مثال، عبارت ربودن دل یا ربودن هوش، به معنای شیفته و مجذوب کردن کسی است. در اشعار شاعران بزرگ، بسیار شنیدهایم که زیبایی یا رفتار معشوق، دل از عاشق میرباید و او را در وضعیتی از بیخودی و حیرت قرار میدهد.