رمید
رمیدن در زبان فارسی به معنای فرار ناگهانی، گریز از سر ترس و یا وحشتزدگی موجودات زنده است. این واژه اغلب برای توصیف رفتار حیوانات به کار میرود؛ زمانی که حیوانی در اثر شنیدن صدایی بلند، دیدن حرکتی غیرمنتظره یا احساس خطر، به طور غریزی و با شتاب از محل دور میشود، میگویند رمیده است.
در ادبیات و متون کهن فارسی نیز از این واژه برای توصیف حالات روحی انسانها، مانند کنارهگیری از جمع یا گریز از یک موقعیت اضطرابآور استفاده شده است. رمیدن در واقع یک واکنش دفاعی است که در دنیای طبیعت، نقش حیاتی در بقای جانوران و دور ماندن آنها از شکارچیان ایفا میکند.