رنتگن
ویلهلم کنراد رنتگن فیزیکدان برجسته آلمانی بود که در سال ۱۸۹۵ میلادی موفق به کشف نوعی تابش الکترومغناطیسی شد که بعدها به نام اشعه ایکس شهرت یافت. او در جریان آزمایشهای خود با لولههای خلأ، متوجه شد که این پرتوهای ناشناخته قادرند از اجسام جامد عبور کنند و تصاویری از ساختار داخلی آنها، از جمله استخوانهای دست انسان، روی صفحات حساس ایجاد کنند.
این کشف انقلابی در دنیای پزشکی و علم فیزیک به پا کرد و باعث شد رنتگن در سال ۱۹۰۱ به عنوان اولین برنده جایزه نوبل در رشته فیزیک انتخاب شود. او به دلیل تواضع و اعتقاد به اینکه علم متعلق به بشریت است، هیچگاه این کشف خود را ثبت اختراع نکرد تا پزشکان و دانشمندان سراسر جهان بتوانند بدون محدودیت از آن برای نجات جان انسانها و پیشرفت در تشخیص بیماریها استفاده کنند.