رهن ی
واژه رهنی در زبان فارسی به مفهوم چیزی است که در گرو یا وثیقه قرار گرفته و معمولاً در امور مالی، حقوقی و بانکی کاربرد فراوانی دارد. این اصطلاح زمانی به کار میرود که فردی برای دریافت وام یا انجام تعهدی، مالی را به عنوان تضمین به دائن یا بانک میسپارد تا در صورت عدم پرداخت دین، طلبکار بتواند از محل آن طلب خود را وصول کند.
در حقوق مدنی، عقد رهن یکی از قراردادهای معین است که شرایط و احکام ویژهای دارد و مال رهنی تا زمان تسویه کامل دین، در مالکیت رهنگذار باقی میماند اما حق تصرف مالکانه کامل از او سلب میشود. این مفهوم علاوه بر مباحث حقوقی، در ادبیات اقتصادی و معاملات روزمره بازار مسکن و خودرو نیز جایگاه ویژهای دارد و بسیاری از قراردادها بر همین مبنا شکل میگیرند.
شناخت اینگونه اصطلاحات حقوقی و اقتصادی که ریشه در فقه و فرهنگ مالی ما دارند، نه تنها در حل جدولهای کلمات متقاطع و معماهای واژهای جذاب است، بلکه به افزایش دانش عمومی و حقوقی شهروندان در مواجهه با قراردادهای روزمره کمک شایانی میکند.