روانخواه
واژه روانخواه در زبان فارسی به کسی اطلاق میشود که در جستجوی چیزی یا کسی است و در پی برآوردن حاجت یا رسیدن به مقصود خود، راهی سفر میشود. این واژه از ترکیب دو بخش «روان» به معنای رونده و «خواه» به معنای طلبکننده ساخته شده است. در متون قدیمی و ادبیات کلاسیک، این کلمه گاهی برای توصیف افرادی به کار میرفت که با پرسه زدن و حرکت در مسیرهای مختلف، به دنبال کسب روزی یا رسیدن به خواستهای مشخص بودند.
در مفهوم گستردهتر، روانخواه به کسانی اشاره دارد که به جای یکجانشینی، سبک زندگی کوچنشینی یا دورهگردی را انتخاب کردهاند. این افراد با گذر از شهرها و روستاها و برقراری ارتباط با مردمان گوناگون، علاوه بر تامین نیازهای خود، اغلب حامل اخبار، داستانها و فرهنگهای مختلف از منطقهای به منطقه دیگر بودهاند. امروزه این واژه در متون کهن به عنوان نمادی از جستجوگری و حرکت در مسیرهای پرفراز و نشیب شناخته میشود.