روانشاد
روانشاد واژهای مرکب از دو بخش روان و شاد است که در زبان فارسی برای یادکردن از درگذشتگان به کار میرود. این واژه در واقع دعایی برای آمرزش و آرامش روح فرد متوفی است و ریشه در فرهنگ ادبدوست ایرانی دارد که همواره برای گذشتگان احترام و جایگاه ویژهای قائل بوده است.
استفاده از این عبارت در متون رسمی، ادبی و محاورات مؤدبانه، نشاندهنده حسن نیت و تکریم نسبت به فردی است که دیگر در میان ما نیست. در مقایسه با واژههایی که تنها بر مرگ دلالت دارند، روانشاد بار معنایی مثبتی دارد و یادآور آرزوی شادی و سبکبالی برای روح آن عزیز در جهان پس از مرگ است.