رویزردی
رویزردی در ادبیات و فرهنگ فارسی به معنای شرمگین شدن و خجالتزدگی است. این ترکیب واژگانی که از دو بخش «روی» و «زردی» تشکیل شده، به حالتی اشاره دارد که فرد به دلیل انجام خطایی یا قرار گرفتن در موقعیتی ناخوشایند، رنگ چهرهاش به زردی میگراید. در واقع، این تعبیر استعارهای از رنگباختن صورت در لحظات اضطراب و سرافکندگی است.
در متون کهن و اشعار فارسی، این اصطلاح اغلب در تقابل با «رویسفیدی» به کار رفته است. در حالی که رویسفیدی نمادی از سربلندی، افتخار و پاکدامنی است، رویزردی نشاندهنده شکست، گناه یا ناتوانی در برابر حقیقتی است که آشکار شده است. این مفهوم در فرهنگ عامه نیز جایگاه ویژهای دارد و به عنوان نمادی از سنگینی بارِ اشتباه بر دوش فرد شناخته میشود.