زیگورات
زیگوراتها بناهای عظیم و پلهکانی هستند که در تمدنهای باستانی میانرودان، بهویژه در میان سومریها، بابلیها و ایلامیها ساخته میشدند. این سازهها که از خشت خام و آجر ساخته شدهاند، شکلی شبیه به هرمهای طبقه طبقه دارند و به عنوان معبد برای خدایان مورد پرستش آن دوران بنا میشدند.
معروفترین نمونه این بنا در ایران، چغازنبیل در نزدیکی شوش است که یکی از سالمترین و باشکوهترین زیگوراتهای باقیمانده در جهان محسوب میشود. این سازههای شگفتانگیز علاوه بر کارکرد مذهبی، به دلیل ارتفاع زیادشان، نمادی از پیوند میان زمین و آسمان بوده و تسلط تمدنهای کهن بر دانش مهندسی و معماری را به خوبی نشان میدهند.