سدد
سدد در لغت به معنای مانع و بازدارنده است و در متون کهن فارسی و عربی به مفاهیم مختلفی از جمله سد کردن راه یا بستن گذرگاه اشاره دارد. در حوزه ادبیات و نقد شعر، این واژه به ویژگیهای ساختاری یا مضامین خاصی در اشعار برخی شاعران بزرگ عربزبان همچون بُحتُری اطلاق میشود که نشاندهنده استحکام کلام یا گرهافکنیهای خاص در ابیات است.
بُحتُری از شاعران برجسته دوره عباسی است که به دلیل تسلط بینظیر بر فنون بلاغت و زیباییشناسی کلام شهرت دارد. در تحلیل اشعار او، واژه سدد گاه به بخشهایی اشاره دارد که شاعر با مهارت تمام، راه را بر نقد یا ایراد گرفتن میبندد و با استفاده از ترکیبهای بدیع، ساختار شعر خود را به قدری استوار میسازد که هیچ خللی در آن راه نمییابد.