سلبی
در دستور زبان فارسی، صفت سلبی به نوعی از صفت اشاره دارد که نبود یا فقدان یک ویژگی را در اسم بیان میکند. در واقع، این صفت با افزودن پیشوندهایی مانند «نا-» یا «بی-» به ابتدای واژهها ساخته میشود تا نفیِ یک صفت یا حالت را در اسم نشان دهد.
برای مثال، وقتی میگوییم «فرد بیحوصله» یا «جاده ناهموار»، کلمات «بیحوصله» و «ناهموار» در نقش صفت سلبی ظاهر شدهاند. این نوع صفتها ابزاری بسیار کاربردی در زبان فارسی هستند که به ما کمک میکنند تا با کمترین کلمات، نبودِ یک ویژگی خاص را در یک پدیده یا شخص توصیف کنیم و مفاهیم متضاد را به سادگی انتقال دهیم.