قج
واژه قج در گویه ها و ادبیات عامه مردم ایران، صورت روان شده و کوتاه شده همان قوچ یا گوسفند نر است که در گویش های محلی و عشایری کاربرد فراوانی دارد. این تغییرات آوایی در زبان فارسی بسیار رایج است و به مرور زمان باعث شکل گیری واژگان کوتاه تر در گفتار روزمره شده است.
در فرهنگ دامداری سنتی، قوچ یا همان قج نقش بسیار مهمی در گله داری دارد و به عنوان حیوانی قوی و راهنما شناخته می شود. در ادبیات کهن و مثل های عامیانه نیز این حیوان نماد قدرت، ایستادگی و گاه لجبازی به شمار می آید و ویژگی های جسمی آن بارها در شعر و مثل فارسی توصیف شده است.
این گونه واژگان کوتاه و اصیل محلی به دلیل ریشه دار بودن در فرهنگ عامه، همواره جایگاه ویژه ای در معماها و بازی های کلمات دارند. برخورد با چنین کلماتی در جدول های روزنامه ای و بازی های فکری، علاوه بر سرگرمی، فرصتی است برای یادآوری واژگان کهن و اصیلی که در گویش های مختلف ایرانی زنده مانده اند.