مریمی
واژه مریمی در فرهنگ و ادبیات سنتی ایران به نوعی زیورآلات و جواهرات زنانه اشاره دارد که از اتصال و سکهدوزی سکههای طلا یا نقره به یکدیگر ساخته میشده است. این هنر دستی که ریشهای کهن در فرهنگ عامه و پوششهای سنتی اقوام ایرانی دارد، بیشتر به عنوان بخشی از آرایهها و زیورهای محلی در مراسم و جشنها مورد استفاده قرار میگرفته و بازتابدهنده هنر زرگری و توانگری خانوادهها در گذشته بوده است.
علاوه بر کاربرد زینتی، سکههای به کار رفته در این نوع گردنبندها گاهی دارای ارزش اقتصادی و پشتوانه مالی برای زنان نیز محسوب میشدند. ساخت این آثار نیازمند مهارت ظریف در سوراخ کردن و اتصال سکهها به نخها یا نوارهای فلزی خاص بوده است تا هم از نظر زیباییشناختی جلوه مطلوبی داشته باشد و هم دوام کافی را در هنگام استفاده حفظ کند.
این اصطلاح فرهنگی و تاریخی گاه در متون قدیمی یا معماهای واژهای و جدولهای کلمات به عنوان یک پاسخ خاص ظاهر میشود. آشنایی با این گونه واژههای کهن و پوششهای سنتی نه تنها به حل جدولهای کلمات کمک میکند، بلکه راهی برای زنده نگه داشتن و شناخت بهتر میراث فرهنگی، صنایع دستی و آداب و رسوم نیاکان ماست.