ناکسی
واژه ناکسی در زبان فارسی به معنای فقدان اصالت، فرومایگی و دنائت است. این کلمه در متون کلاسیک و ادبیات فارسی برای توصیف افرادی به کار میرود که از فضایل اخلاقی و شرافت انسانی بیبهرهاند و در رفتارشان نشانی از کرامت دیده نمیشود.
در واقع ناکسی نقطه مقابل کمال و انسانیت است. وقتی کسی به این صفت متهم میشود، به این معناست که در بزنگاههای اخلاقی، راهی جز پستی و ناجوانمردی انتخاب نکرده است. این مفهوم در فرهنگ ایرانی همواره با نکوهش همراه بوده و به عنوان هشداری برای دوری از رفتارهای دونمایه شناخته میشود.