نگد
واژه نگد در ادبیات فارسی و گویشهای محلی، به فردی اطلاق میشود که از نظر رفتاری، سرد، بیروح و فاقد گرمای عاطفی است. این کلمه به خوبی توصیفکننده کسانی است که در تعاملات اجتماعی، رفتاری خشک و دافعهبرانگیز دارند و به اصطلاح، یخ بودنشان باعث میشود دیگران تمایلی به برقراری ارتباط با آنها نداشته باشند.
در کاربرد روزمره، این صفت اغلب برای افرادی به کار میرود که در ابراز احساسات ناتواناند یا در برخورد با دیگران، بیتفاوتی و سنگینی خاصی از خود نشان میدهند. استفاده از این واژه، جایگزینی کوتاه و گویا برای توصیف شخصیتهای منزوی و نچسبی است که حضورشان در جمع، فضای صمیمانه را به سردی میکشاند.