کبای
کبای در زبان فارسی به فردی اطلاق میشود که از نظر مالی در وضعیت بسیار مطلوبی قرار دارد و دارای مکنت و ثروت فراوان است. این واژه که ریشهای کهن دارد، در متون قدیمی و ادبیات کلاسیک فارسی برای توصیف اشخاص متمول و صاحبنفوذ به کار میرفته است.
در فرهنگهای لغت، این کلمه اغلب با مفاهیمی همچون توانگری و دارایی پیوند خورده است. استفاده از این واژه در متون کهن نشاندهنده جایگاه اجتماعی بالای فرد در ساختار اقتصادی آن دوران بوده و امروزه به عنوان یک واژه اصیل و کمتر شنیده شده در دایره واژگان فارسی شناخته میشود.