کتره
کَتْرَه در گنجینه واژگان زبان فارسی به معنای سخن بیهوده، یاوه، حرفهای نامربوط و گفتار بیاساس است. این واژه معمولاً برای توصیف سخنانی به کار میرود که پایه و منطق درستی ندارند و شنیدن یا گفتن آنها فایدهای در بر ندارد.
در ادبیات کهن و گفتار عامیانه، این اصطلاح بیشتر در قالب ترکیباتی چون «کتره گفتن» یا «حرف کترهای» به کار رفته است که به معنای سخن گفتن از روی هوا، بدون فکر و گزافهگویی است. با وجود اینکه این واژه امروزه کمتر در محاورات روزمره شنیده میشود، اما همچنان اصالتاً بخشی از شیرینیها و ضربالمثلهای زبان فارسی را تشکیل میدهد.
آنایی با چنین واژههای کمتر شنیدهشدهای علاوه بر اینکه گنجینه لغات فرد را غنیتر میکند، جذابیت حل کردن معماها و بازیهای کلمات را نیز دوچندان میسازد. واژه کتره به دلیل ساختار کوتاه و آهنگین خود، گاهی اوقات در جدولهای کلمات متقاطع و معماهای واژهای به عنوان یک چالش جذاب برای دوستداران ادبیات ظاهر میشود.