گاودل
اصطلاح گاودل در فرهنگ عامیانه فارسی به کسی اطلاق میشود که از نظر روحی و روانی، توانایی مواجهه با شرایط دشوار یا موقعیتهای خطرناک را ندارد. این عبارت با استفاده از استعارهای از دنیای حیوانات، به سستی و بیباکیِ درونی فرد اشاره میکند و در تقابل با مفاهیمی همچون شیردل یا دلاور قرار میگیرد.
در ادبیات و گفتار روزمره، نسبت دادن صفاتی که به حیوانات بازمیگردد به انسان، شیوهای رایج برای توصیف ویژگیهای اخلاقی است. در این مورد خاص، نسبت دادن قلب گاو به یک انسان، کنایهای است از اینکه فرد برخلاف ظاهر یا جثهاش، در هنگام بروز بحران دچار اضطراب و تزلزل میشود و قدرت تصمیمگیری یا ایستادگی خود را از دست میدهد.